Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015

Η ντερβένα της Πρώτης



Στο απέναντι παράθυρο 


μια φωτιά


φάνηκε να φουντώνει


πράγμα παράξενο για το διπλανό δωμάτιο


πράγμα ανύπαρκτο για τον γείτονα


Αλλά η μεγάλη πυρά  
δυσθεώρητη και δυσπρόσιτη ακόμη και μέσα στη βροχή


ούρλιαζε λόγια ακατάληπτα


τιτανομαχούσε 


χόρευε τον δικό της πυρρίχιο


μάτωνε και ξαναχιμούσε


μέσα σε κρότους και σε καπνούς


έπαιρνε τη μορφή της Μέδουσας και όλων των συμφορών


και σε καλούσε μαγνητικά


να κάψεις και εσύ τα ξερά κλαδιά
αν ολόκληρος καιόμενος να γίνεις δεν μπορείς


θυσία


στην αυριανή Άνοιξη

7 σχόλια:

Θεμελής Αναστάσιος είπε...

Εξαιρετικής σύλληψης ανάρτηση!

Γιώργος Αποστολίδης είπε...

Ευγενής πάντα. Σε ευχαριστώ.

A είπε...

!!!

Λιούσα Ελένη είπε...

Φοβερή κλιμάκωση εικόνων, λέξεων και συναισθημάτων!

Λιούσα Ελένη είπε...

Φοβερή κλιμάκωση εικόνων, λέξεων και συναισθημάτων!

Γιώργος Αποστολίδης είπε...

Ελένη, ευχαριστώ. Η φωτιά έχει φοβερή δύναμη.

Αγάπη Παπαγεωργίου είπε...

Πάντα πρωτότυπος, πάντα αντισυμβατικός.Σταθεροποιείς μέσα μας το φευγαλέο.