Οδυσσέας Ελύτης, Τό Ἄξιον Ἐστί

Οδυσσέας Ελύτης

Τό Ἄξιον Ἐστί (1959)

Άσμα Δ΄

ΕΝΑ τό χελιδόνι * κι ἡ Ἄνοιξη ἀκριβή

Γιά νά γυρίσει ὁ ἥλιος * θέλει δουλειά πολλή

Θέλει νεκροί χιλιάδες * νά ‘ναι στους Τροχούς

Θέλει κι οἱ ζωντανοί * νά δίνουν τό αἷμα τους.

Θέ μου Πρωτομάστορα * μ’ ἔχτισες μέσα στά βουνά

Θέ μου Πρωτομάστορα * μ’ ἔκλεισες μές στή θάλασσα!

Πάρθηκεν ἀπό Μάγους * τό σώμα τοῦ Μαγιοῦ

Τό ‘χουνε θάψει σ’ ἕνα * μνῆμα τοῦ πέλαγου

Σ’ ἕνα βαθύ πηγάδι * τό ‘χουνε κλειστό

Μύρισε τό σκοτά * δι κι ὅλη ἡ Ἄβυσσο.

Θέ μου Πρωτομάστορα * μέσα στίς πασχαλιές καί Σύ

Θέ μου Πρωτομάστορα * μύρισες τήν Ἀνάσταση!

Σάλεψε σάν τό σπέρμα * σέ μήτρα σκοτεινή

Τό φοβερό τῆς μνήμης * ἔντομο μές στή γῆ

Κί ὅπως δαγκώνει ἀράχνη * δάγκωσε τό φῶς

Ἔλαμψαν οἱ γιαλοί * κι ὅλο τό πέλαγος.

Θέ μου Πρωτομάστορα * μ’ ἔζωσες τίς ἀκρογιαλιές

Θέ μου Πρωτομάστορα * στά βουνά μέ θεμέλιωσες!

Επίκαιρο πάντα. Χρόνια μας πολλά!

Κωστής Παλαμάς, Μελένια

Κωστής Παλαμάς

Μελένια

(απόσπασμα)

Η νύχτα των Παθών, αγία Παρασκευή μεγάλη,θυμάσαι; Οι κράχτες βροντεροί του δρόμου και χουγιάζαν«Ώρα, ώρα για την εκκλησιά!» Τα σήμαντρα σωπαίναν,μήπως ταράξουν του Ιησού τον ύπνο ολογειρμένου45στων επιτάφιων τα χρυσά τα σάβανα που οι βιόλεςχλωμές και τα τριαντάφυλλα τα κοκκινοπλουμίζαν.Θυμάσαι; Η νύχτα των Παθών μα και τ’ Απρίλη η νύχτα,της χώρας όλα, νόμιζες, να βουβαθούν γυρεύανθρήσκα και κατανυχτικά, τη σιγαλιά να κάμουν50μια προσφορά ευλαβητική προς του Κυρίου τα Πάθη.Και μοναχά δε σώπαινε στο περιβόλι μέσαμε τη δικούλα του εκκλησιά, με τη λατρεία δική του,πιστός και ιερουργός θεού ψηλότερου κι απ’ όλους,τ’ αηδόνι.Η νύχτα των Παθών, μα και τ’ Απρίλη η νύχτα.

55Στις γάστρες τα μυριστικά και η λεϊμονιά στους κήπουςόμοια, σαν όλες τις βραδιές της άνοιξης, μοιράζανμοσκοβολήματα πιστά σ’ ονειροπότηρα όμοια.Διάπλατες πέρα κι οι εκκλησιές ολόφωτες, και φτάναναπ’ τ’ ανοιχτά παράθυρα στα σπίτια μας οι θρήνοι60σεμνοί κι αντιθρηνούσανε στου χριστιανού τα χείλη:«Ζωή εν τάφω… Έαρ γλυκύ… Γλυκύτατόν μου τέκνον».Μπρος στην πεζούλα του σπιτιού, της γειτονιάς μελίσσικι εμείς, αγόρια αγίνωτα κι αστάλωτες παιδούλες,ο ύπνος δε μας έπαιρνε, προσμέναμε την ώρα65της εκκλησιάς, κι εσένανε προσμέναμε οδηγήτρα,Μελένια, εσέ τη μάνα μας κι εσέ τον έρωτά μας.Οι Βωμοί (1915)

Μένουμε σπίτι - Ψυχαγωγία

Σπάνια μπορούμε να απολαύσουμε σημαντικές εκδηλώσεις δωρεάν.

Να μια ευκαιρία! 

Ημερήσιο πρόγραμμα εκδηλώσεων